Άρθρο του Νίκου Αλμπανόπουλου στην Κοινή Γνώμη της 13ης Αυγούστου 2026

Η πρόσφατη συνεδρίαση «απολογισμού» της δημοτικής αρχής, προκάλεσε σκέψεις. Τα μέλη της δεν έδειχναν να έχουν αίσθηση της πραγματικότητας. Δεν εξηγείται διαφορετικά γιατί όλα, με πρώτο το δήμαρχο, δεν περιέλαβαν μια κουβέντα αυτοκριτικής στις ομιλίες τους. Ένα «συγγνώμη, κάναμε λάθος» για κάτι συγκεκριμένο. Δεν βρήκαν να αναφέρουν κάτι που παρέλειψαν, κάτι που μπορούσαν να έχουν κάνει καλύτερα. Τι υποδηλώνει άραγε μια τέτοια στάση; Αδυναμία κατανόησης του κλίματος που επικρατεί στην κοινωνία ή υπεροψία; Δεν είμαι βέβαιος, αλλά αν πρόκειται για το τελευταίο, θα πρότεινα ομαλή προσγείωση όσο είναι καιρός. 

Η κριτική μου στον «απολογισμό» ήταν η απουσία προγραμματισμού και οργάνωσης. Παρέθεσα συγκεκριμένα παραδείγματα που δεν θα επαναλάβω εδώ, γιατί προτιμώ να επικεντρωθώ σε κάτι άλλο: στην επιλογή της δημοτικής αρχής να μη δίνει ουσιαστικές απαντήσεις, να μην αναλαμβάνει την ευθύνη για τίποτα αρνητικό. 

Στο… συρτάρι ο κανονισμός

Η δημοτική αρχή δεν έχει προχωρήσει εδώ και ένα χρόνο στη διαμόρφωση και εφαρμογή νέου κανονισμού του δημοτικού συμβουλίου. Παρά τις επαναλαμβανόμενες «δεσμεύσεις», παρά τις συναντήσεις και το γεγονός ότι όλες οι παρατάξεις της μειοψηφίας έχουν καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις γραπτώς (οι δικές μας στις 21 Ιανουαρίου). Έτσι, επί μακρόν οι δημοτικοί σύμβουλοι δεν μπορούν να απευθύνουν ερωτήσεις για επίκαιρα θέματα στη δημοτική αρχή, με αποτέλεσμα ένας από τους πιο επιδραστικούς τρόπους ελέγχου να μη λειτουργεί. Η διαδικασία ερωτήσεων στην έναρξη κάθε συνεδρίασης αποτελούσε πάντοτε τη μεταφορά της φωνής των δημοτών μέσα στο ΔΣ. Τι συμβαίνει αντίθετα όλο αυτόν τον καιρό; Ακόμα και όταν καταθέτουμε τις ερωτήσεις μας γραπτώς (αφού δεν μπορούμε προφορικώς) απλώς δεν παίρνουμε απαντήσεις. Αλλά αν αυτή είναι η αντιμετώπιση δημοτικών συμβούλων μπορεί κανείς να φανταστεί ποια είναι η αντιμετώπιση των απλών πολιτών. 

Παραθέτω παραδείγματα με στοιχεία -για να δεχτώ από την πλειοψηφία αντίλογο επίσης με στοιχεία.

Στις 27.1.2025 κατέθεσα γραπτή ερώτηση, για την συνέχιση παραχώρησης σε ιδιώτη μεγάλου χώρου του δήμου, για την οποία αρχικώς είχε δώσει άδεια το δημοτικό συμβούλιο -αλλά αυτή πλησίαζε στη λήξη της. Δεν πήρα καμιά απάντηση και η κατάληψη όχι μόνο εξακολουθεί σήμερα χωρίς άδεια, αλλά… έχει μεγαλώσει κιόλας! Στο μεταξύ κατέθεσα δεύτερη γραπτή αναφορά με τα ίδια ερωτήματα στις 7.11.2025 και τρίτη (!) γραπτή αναφορά στις 3.3.2026. Τα ερωτήματά μου συνοπτικά ήταν (α) αν ο χώρος που καταλαμβάνεται είναι ο εγκεκριμένος από το δημοτικό συμβούλιο (ήταν εμφανώς υπερ-διπλάσιος) και αν είχε καταβληθεί το «ενοίκιο» ή είχε ζημιωθεί ο δήμος. Οι αναφορές αυτές τέθηκαν υπόψη δημάρχου, αρμόδιου αντιδημάρχου και της προέδρου δημοτικού συμβουλίου (της τελευταίας, επειδή όφειλε εκ του νόμου να φέρει στο συμβούλιο την ανανέωση ή διακοπή της παραχώρησης). Καθώς ουδέποτε πήρα απάντηση στις τρεις γραπτές αναφορές και άλλες τρεις προφορικές στα όργανα (σύνολο έξι!) προσέφυγα στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου ζητώντας τον πειθαρχικό έλεγχο των αιρετών που είχαν ολιγωρήσει. Ζημιώνοντας, ενδεχομένως, το δήμο και σίγουρα τους δημότες (που στερούνται δυο χρόνια αξιόλογο κοινής χρήσης χώρο). Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση κάλεσε τη δημοτική αρχή να μου απαντήσει, κάτι που ούτε τότε έπραξε. Σήμερα, 20 μήνες από το αρχικό ερώτημα δεν έχω λάβει απάντηση, ώστε να επιτελώ με γνώση το καθήκον μου της αντιπολίτευσης. 

Δεν γίνεται απολύτως τίποτα

Δεύτερο συγκεκριμένο ζήτημα που μάταια ανακίνησα: Στις 10.10.25 έστειλα επιστολή στον δήμαρχο και την πρόεδρο του ΔΣ για την απαράδεκτα επικίνδυνη κατάσταση για τους πεζούς και τα διερχόμενα οχήματα στην οδό Σάκη Καράγιωργα (από την καθολική επισκοπή ως το «μεγάλο» ΑΒ). Εκεί, καθημερινά, με πολλαπλάσια κίνηση απ’ ό,τι στο παρελθόν, επικρατεί συνωστισμός και χάος από αυθαίρετη φορτοεκφόρτωση σε δημόσια οδό ενώ σε σημεία ο δρόμος είναι υπερβολικά στενός και οι πεζοί κολλάνε στον τοίχο για να μην παρασυρθούν από νταλίκες και μικρότερα οχήματα. Παρά τους φανερούς κινδύνους για τη ζωή δεν έλαβα ποτέ απάντηση και κυρίως δεν έγινε απολύτως τίποτα, ακόμα και απλά πράγματα που θα βελτίωναν έστω οριακά την κατάσταση. 

Τρίτον, έχω περισσότερες από έξι φορές αναφέρει στα όργανα ότι πρέπει επιτέλους να λυθεί το ζήτημα με τις φωτεινές οθόνες στις στάσεις αστικών λεωφορείων, που πλησιάζουν να κλείσουν δεκαετία με ένα… άσχετο μήνυμα του κατασκευαστή. Σε συνδυασμό με τοποθέτηση GPS στα αστικά θα έδιναν χρήσιμη πληροφορία στους επιβάτες (σε πόσα λεπτά φτάνει το λεωφορείο) ή και άλλα ενημερωτικά μηνύματα από το δήμο. Η δημοτική αρχή το… «κοιτάει» από τότε που το προανέφερα. Και κρίνοντας από την αποτελεσματικότητά της σε άλλα ζητήματα, υποψιάζομαι ότι θα το κοιτάει καιρό ακόμα. 

Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα ανάλογα θέματα. Κάθε ένα έχει τη σημασία του και όλα μαζί, δείχνουν την πολιτική κουλτούρα της πλειοψηφούσας παράταξης στην υποχρέωσή της για ειλικρινή λογοδοσία. Με περιορισμένο το χώρο όμως, επιλέγω να κλείσω με ένα τέταρτο ζήτημα, πολύ σοβαρό. 

ΔΕΥΑ – επιλογή νέου ΓΔ

Το προηγούμενο διάστημα έγινα μάρτυρας στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ, μιας τουλάχιστον προβληματικής και μη αποτελεσματικής διαδικασίας για την επιλογή νέου γενικού διευθυντή της επιχείρησης. Για μια τόσο σημαντική θέση, με ορίζοντα υπηρέτησης δεκαετιών, δεν τέθηκε κανένα κριτήριο, καμία μοριοδότηση για ουσιαστική αξιολόγηση, δεν έγινε προκήρυξη και δεν ζητήθηκαν καν αιτήσεις από ενδιαφερόμενους. Η «μέθοδος» αυτή εκτιμώ ότι ζημίωσε τη ΔΕΥΑ, αφού της στέρησε τη δυνατότητα επιλογής από ένα ευρύ κύκλο υποψηφίων. Από την πλευρά μου έκανα ό,τι μπορούσα εντός του ΔΣ για να ακολουθηθεί η ορθή διαδικασία, αλλά μάταια. Δεν ήταν όμως ένα έλασσον θέμα που μου επιτρέπεται να προσπεράσω. Για το λόγο αυτό επέλεξα να προσφύγω σε άλλο, ανώτατο επίπεδο, προκειμένου να διερευνηθεί η διαδικασία και η ορθότητα της απόφασης. Αναμένω το αποτέλεσμα, με εμπιστοσύνη.